ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΩΝ ΑΕΝΑΩΝ ΚΥΚΛΩΝ...

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΡΕΧΟΥΝ ΚΥΚΛΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΠΟΤΕ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΘΟΥΝ... ΚΑΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΑΛΗΘΕΙΑ", ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΕΙ, ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΟΦΟΙ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΖΑΝ!

Το βιώνουμε όλοι, άσχετα αν δεν θέλουμε να το συνειδητοποιήσουμε... Σε αυτόν τον κόσμο υπόκεινται όλοι και όλα στον υπέρτατο νόμο της περιοδικότητας... Όλα κάνουν κύκλους, όλα είναι "φτιαγμένα" για να γεννιούνται, να ζουν και να πεθαίνουν... Μόνο που κρατάγαμε μια ψευδαίσθηση ότι υπάρχει κάτι σταθερό και αναλοίωτο και αυτό θα μπορούσε να είναι το σύμπαν... Και όμως οι Ινδοί στις "Βέδες" είχαν γράψει ...ό,τι στο μικρόκοσμο, το ίδιο και στο μακρόκοσμο..!

Έτσι λοιπόν σήμερα, αυτή η δοξασία-ψευδαίσθηση φαίνεται να κλονίζεται αφού ο πασίγνωστος αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ, στον πρόλογο του νέου βιβλίου «Starmus, 50 Years of Man in Space», εκφράζεται ως υποστηρικτής της θεωρίας του λεγόμενου «κυκλικού Σύμπαντος». Πρόκειται για μια θεωρία που αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, σύμφωνα με την οποία υπάρχει ένας αέναος κύκλος δημιουργίας συμπάντων.

Η συμπαντική εναλλαγή γίνεται, σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, μέσω μιας φυσαλίδας την οποία κβαντικές διακυμάνσεις δημιουργούν σε κάποιο κοσμικό κενό. Η φυσαλίδα αρχίζει να μεγαλώνει και καθώς μεγαλώνει «καταπίνει» τον χώρο, δηλαδή το Σύμπαν στο όποιο δημιουργήθηκε επιτρέποντας έτσι σε ένα νέο Σύμπαν να εγκατασταθεί στη θέση του προηγούμενου. Στη δημιουργία της φυσαλίδας, έστω και άθελά του, παίζει ρόλο το μποζόνιο Χιγκς, οι ιδιότητες του οποίου δείχνουν ότι το Σύμπαν είναι ασταθές και άρα μπορεί να καταρρεύσει κάποτε.

Κι όμως αυτό που προσεγγίζουμε σήμερα σαν γνώση, μέσα από τις σύγχρονες επιστήμονες, οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί το γνώριζαν, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον προσωκρατικό φιλόσοφο Εμπεδοκλή... Δείτε παρακάτω ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το έργο του "Περί φύσεως" (στίχος 17):

"Για κάτι διπλό θα σας μιλήσω, άλλοτε τα πολλά αυξάνονται σε ένα
κι άλλοτε το ένα σε πολλά διαχωρίζεται.
Διπλή είναι η γέννα των θνητών, διπλή και η απώλειά τους,
από τη μιά όλων η συνένωση τη γέννηση φέρνει μαζί και τη φθορά,
και από την άλλη όταν ολοκληρωθεί φεύγει μακρυά καθώς χωρίζουν.
Κι αυτή η εναλλαγή δεν έχει τελειωμό,
άλλοτε η αγάπη ενώνει τα πράγματα και τα κάνει ένα,
και άλλοτε η αντίθεση τα χωρίζει.
Και όπως από τα πολλά μόνο το ένα φύεται,
από το ένα πάλι που διασπάται πολλά γίνονται.

17. Διπλή ιστορία θα σου πω.
Κάποτε απ' τα πολλά βγήκε το ένα
και μι' άλλη φορά
απ' το ένα τα πολλά.
Διπλή είναι η γέννηση των θνητών,
διπλή και η φθορά τους,
τη μία τη φέρνει και τη χαλάει η σύναξη των πραγμάτων,
την άλλη την θρέφει και τη σταματάει ο χωρισμός τους.
Κι αυτή η εναλλαγή δεν έχει τελειωμό,
άλλοτε η Φιλότητα ενώνει τα πράγματα και τα κάνει ένα,
και άλλοτε το Νείκος τα χωρίζει. - See more at: http://www.filoumenos.com/forum/viewtopic.php?f=102&t=740#sthash.AUFOmNpx.dpufΈτσι όσο έχουν μάθει ένα να γίνονται από τα πολλά,

Έτσι όλα γεννιούνται και υπάρχουν και δεν έχουν σταθερή ζωή∙
κι' όσο η αδιάκοπη αυτή εναλλαγή ποτέ δεν σταματάει,
τόσο αυτά υπάρχουν πάντοτε ακίνητα σε κύκλο."